Hockeyland

Minnesota'nın o dondurucu, sisli puslu soğuğunu ve pistlerin kasvetli yalnızlığını iliklerimize kadar hissettiren görsellik, genç sporcuların yüzlerindeki o erken yaşlanmış, yenilmiş çaresizlikle birleşince insanı derin bir hüzne boğuyor. Kameraların karşısındaki o gencecik ruhların, kelimeler dökülmeden sadece gözleriyle aktardığı o ağır baskı ve gelecek kaygısı, belgeselden ziyade trajik bir tiyatro sahnesinin en saf oyunculuk performansını izliyormuş hissi yaratıyor. Buz pistinin loş ışıkları altında kayıp giden gençliklerini izlerken, her bir donuk bakışta ve titreyen nefeste adeta kendi kayıp hayallerimizin o soğuk atmosferde yavaşça eriyişine tanıklık ediyoruz.